Kim jesteśmy

Jesteśmy świeckimi konsekrowanymi
Jesteśmy Spigolatrici della Chiesa: Zbierające Kłosy Kościoła

Jesteśmy świeckimi konsekrowanymi
Instytuty świeckie są formą życia konsekrowanego zatwierdzoną w Kościele 2 lutego 1947 r. Są stowarzyszeniami ludzi żyjących zwyczajnym życiem, zaangażowanych w różne działania związane z życiem chrześcijańskim, które bez względu na to jakie są, stają się w ich życiu zobowiązaniem do wykonywania ich zgodnie z zamysłem Boga, aby świat mógł rosnąć i rozwijać się jak On tego chce. Cenne są słowa Pawła VI, w których jednoznacznie odczytał i wyjaśnił nowość tej formy życia chrześcijańskiego.

„Znajdujecie się w tajemniczym punkcie spotkania dwu ważnych nurtów życia chrześcijańskiego, obejmując bogactwa jednego i drugiego. Jesteście świeckimi, a jako tacy już konsekrowani przez sakrament chrztu i bierzmowania; lecz wy zdecydowaliście się podkreślić mocniej waszą konsekrację Bogu przez profesję rad ewangelicznych, do których zachowania zobowiązaliście się węzłem stałym i uznanym. Pozostajecie świeckimi, zajęci sprawami właściwymi i charakterystycznymi dla laikatu (por. KK 31), lecz jest to świeckość konsekrowana, jesteście konsekrowanymi świeckimi.” (Paweł VI, Przemówienie do odpowiedzialnych generalnych i członków Instytutów świeckich z okazji XXV rocznicy „Provida Mater” AAS 64, 1972, s. 208)

Członkowie instytutów świeckich żyją w celibacie dla Królestwa niebieskiego, w duchu ubóstwa ewangelicznego i całkowitego posłuszeństwa woli Bożej. To poświęcenie się Bogu wyraża się poprzez zobowiązania, uznane przez Kościół, do których przestrzegania zobowiazują się w formie stałej. Nasz apostolat jest światłem ewangelicznym przyjętym i niesionym z pokorą innym. W sposób kompetentny wykonujemy pracę zawodową, angażujemy się w historię, solidaryzujemy się z ubogimi, z “kłosami pozostawionymi w bruździe” oraz poszukujemy sprawiedliwości, będąc wrażliwymi na znaki czasu. Zobowiązujemy się do mądrego rozeznawania blasków i cieni obecnych w świecie i w historii, aby w niej mógł wypełniać się plan Boga. Współpracujemy z wieloma braćmi i siostrami w naszych środowiskach życia i pracy, przyczyniając się do tworzenia relacji braterstwa i solidarności, które otwierają człowieka na Boga. Pomagamy sobie nawzajem w kierowaniu się zasadą troski i odpowiedzialności, aby każde ziarno dobra, sprawiedliwości i solidarności,obecne w ludzkim doświadczeniu, mogło wzrastać. Staramy się być tymi, które wprowadzają pokój, będąc solą i zaczynem zakwaszającym całe ciasto.

Jesteśmy Spigolatrici della Chiesa
Jesteśmy powołane, aby żyć w świecie w postawie kontemplacji, żyć Błogosławieństwami pośród ludzi, z nimi i dla nich. Nasza działalność jest “miejscem” naszej kontemplacji: żadna sfera ludzkiego działania nie jest wyłączona z tego powołania. Inspirując się biblijną figurą Rut, która zbiera kłosy pozostawione przez żniwiarzy, poświęcamy się na służbę braciom. W biblijnej figurze Rut, kobiecie odważnej i wielkodusznej, pełnej miłości i nadziei, prostej, czystej, niestrudzonej w przychodzeniu na pole, aby zbierać kłosy, dobrze przyjętej przez żniwiarzy, która została żoną Pana żniwa, znalazłyśmy inspirację dla naszego oddania się Bogu w służbie Kościołowi: służbie rodzącej się z apostolskiego niepokoju, który przynagla, aby iść na poszukiwanie braci, zwłaszcza tych najbardziej potrzebujących łaski, miłości i promocji ludzkiej, kłosów pozostawionych w bruździe. W Kościele Instytut jest wspólnotą żywych kamieni, żywych tabernakulów, którą wyróżnia szczególny zmysł przynależności: synowskie uczucie miłości, żywe uczestnictwo w jego tajemnicy przez przyjęcie daru konsekracji z wdzięcznością wobec Pana Boga i życie wynagrodzeniem w zjednoczeniu z Chrystusem, pozwalając Mu odbudowywać dom ożywiany przez Ducha Świętego …, aby wszyscy stali się żywymi kamieniami w duchowej budowli, aby każdy z nas był żywą świątynią Jego Syna.